اثر حاد تمرين هوازي و تمرين مقاومتي بر لپتين سرم و شاخص مقاومت انسولين در مردان غير فعال

بهرام عابدي

چکیده


مقدمه: مقاومت لپتین یکی از موثرترین فاکتورهای هایپر انسولینیمیا است و در نهایت فقدان تحمل گلوکز در اضافه وزن مرتبط با بیماری ها می شود. بنابراین هدف از این تحقیق مطالعه اثر يک تمرين هوازي در برابر تمرين مقاومتي بر لپتين سرم و شاخص مقاومت انسولين در مردان غير فعال است.

مواد و روش ­ها: روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. 30 مرد غیر فعال بطور تصادفی انتخاب شدند و در سه گروه تمرین هوازی، مقاومتی و کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرینی بصورت تمرین هوازی، دويدن روي نوار گردان به مدت30 دقيقه در 60 تا 70 درصد ضربان قلب ذخيره و تمرین مقاومتی،  با شدت 70 درصد يک تکرار بيشينه با 10 تکرار در هر حرکت براي 3 دور انجام شد. لپتین، گلوکز، انسولین و شاخص مقاومت انسولین قبل و 24 ساعت بعد از فعالیت اندازه گیری شد.

يافته­ ها: يک جلسه فعاليت مقاومتي همانند فعاليت هوازي تأثير معناداري در کاهش غلظت لپتين سرم قبل و 24 ساعت پس از فعاليت داشت (05/0P<). همچنین سطوح انسولين سرم و شاخص مقاومت به انسولين در هر دو گروه کاهش معناداري داشت (05/0P<). در حالیکه سطوح گلوکز سرم در هر دو گروه بدون تغيير باقي ماند.

بحث و نتيجه ­گيري: نتایج این مطالعه نشان داد که یک جلسه تمرین مقاومتی همانند تمرین هوازی می تواند با تغییر در سطوح لپتین، اثر مثبتی بر شاخص مقاومت به انسولین در مردان غیر فعال داشته باشد.

واژه­ هاي كليدي: تمرین مقاومتی، تمرین هوازی، مقاومت به انسولین، لپتین.


تمام متن: PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.